Σφυρής Παναγιώτης

Αρχές Οικονομικής Θεωρίας
Οικονομολόγος/Εκπαιδευτικός

Πανεπιστημιακά

Προετοιμασία ΑΟΘ

 

 

Media

    Music        Videos          Links

  

Οικονομικά Σταυρόλεξα

 

 

Tag: Έμποροι -Τράπεζες.

Βιβλίο: Εκκλησιαστής

Συγγραφέας: Luther Blisset

Εκδόσεις: Π. Τραυλός 

 

-Αυτό είναι το λιμάνι στο οποίο κυκλοφορούν τα περισσότερα εμπορεύματα απ' όλη την Ευρώπη.

Στεκόμαστε μπροστά σ' ένα μεγάλο εμπορικό πλοίο με τρία κατάρτια. Τ ο πηγαινέλα των φορτοεκφορτωτών στην προκυμαία είναι εντυπωσιακό, με τα σακιά στους ώμους, καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες  για να τα κουβαλήσουν. Ο μόλος είναι κατάμεστος- άνθρωποι που παζαρεύουν ακαταπαύστως, ναυτικοί, στρατολόγοι. Διακρίνω από μακριά μια ισπανική περίπολο και αμέσως τινάζομαι.

-Όχι, όχι, ηρέμησε. Έτσι ερείπιο που κατάντησες, κανείς δεν πρόκειται να σε αναγνωρίσει. Αυτοί δεν είναι τύποι που πάνε γυρεύοντας για μπελάδες. Ζήσε κι άφησε και τους άλλους να ζήσουν είναι το σύνθημά τους. Εσύ στάθηκες άτυχος, γιατί μπλέχτηκες τυχαία σε μια ιστορία αντεκδίκησης. Έλα, προχώρα.

Περισσότερα...

Tag: Μίμηση – συνήθεια. Οι Οικονομικές Ανάγκες υπό το πρίσμα της δύναμης.

Βιβλίο: Καθρέφτες

Τίτλος: Τοπικές ενδυμασίες

Συγγραφέας: Eduardo Galeano

Εκδόσεις: Πάπυρος

Η Νότια Αμερική ήταν η αγορά που πάντα έλεγε ναι.

Οτιδήποτε ερχόταν από την Αγγλία ήταν ευπρόσδεκτο.

 

Η Βραζιλία αγόραζε πατίνια για τον πάγο. Η Βολιβία ημίψηλα και στρογγυλά. καπέλα, τα οποία σήμερα αποτελούν μέρος της τοπικής ενδυμασίας των γυναικών.

 

Περισσότερα...

Tag: Ασύμμετρη πληροφόρηση 

Τίτλος: Ένα καθημερινό μπέρδεμα

Βιβλίο: Η σιωπή των σειρήνων

Συγγραφέας: Φραντς Κάφκα

Εκδόσεις: Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος 

ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ μου ολόκληρο στηρίζεται επάνω στις πλάτες μου. Δυο δεσποινίδες με γραφομηχανές και εμπο­ρικά βιβλία στο χολάκι και το δωμάτιό μου, ο χώρος που εργάζομαι, με δυο γραφεία, ταμείο, μαλακή πολυθρόνα και τηλέφωνο. Αυτά είναι τα σύνεργά μου. Τόσο απλό να τα αγκαλιάσεις όλα με μια ματιά, τόσο εύκολο να τα κουμαντάρεις. Είμαι πολύ νέος και οι δουλειές «τσουλά­νε». Δεν παραπονιέμαι, δεν παραπονιέμαι!

Μόλις μπήκε ο καινούριος χρόνος, ένας νεαρός νοίκια­σε το διπλανό γραφείο, εκείνο που είχα βάλει στο μάτι και που εντελώς ηλίθια δίσταζα να το νοικιάσω! Ήταν επίσης ένα δωμάτιο και χολ, αλλά αυτό είχε και μια κουζίνα. Δωμάτιο και χολ θα μου ήσαν πολύ χρήσιμα -οι δυο μου δεσποινίδες ένιωθαν μερικές φορές στρι­μωγμένες-, αλλά σε τι άραγε θα μου χρησίμευε η κουζί­να; Αυτή η μικροπρεπής σκέψη μ' έκανε να μη νοικιάσω το γραφείο.

Τώρα κάθεται εκεί εκείνος ο νεαρός, ονομάζεται Χά­ρας. Τι κάνει εκεί μέσα, δεν το ξέρω. Στην πόρτα υπάρχει μια επιγραφή που γράφει «Χάρας, γραφείο». Ζήτησα πληροφορίες, μου είπαν ότι το γραφείο ήταν ίδιο με το δικό μου. Κατ' αρχήν δεν μπορούσε να απειλείται από χορήγηση πιστώσεων, γιατί επρόκειτο για ένα νέο, δρα­στήριο άνθρωπο, του οποίου οι δουλειές είχανε μέλλον.

Δεν έδειχνε να έχει ανάγκη από πιστώσεις γιατί δε φαινόταν να διαθέτει ρευστό. Αυτή είναι μια συνηθισμέ­νη πληροφορία, όταν δεν ξέρει κανείς τίποτ' άλλο για να πει.

Περισσότερα...

Tag: Υλικό και διαρκές αγαθό.

Τίτλος: Το χάρτινο σπίτι.

Συγγραφέας: Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες.

Εκδόσεις: Πατάκης.


[...] Αν θυμάμαι καλά, εκείνο το πρωινό στην οδό Τριστάν Ναρβάχα ήταν η τελευταία φορά που τον είδα. Λίγο καιρό αργότερα ένας κοινός φίλος μού είπε πως είχε αγοράσει μια έκταση στη Λα Παλόμα, χωρίς φως και τρεχούμενο νερό, κι ότι είχε κατασκευάσει ένα παράπηγμα από αυτά που φτιάχνονται με πασσάλους από ευκάλυπτο και αχυροσκεπή

       

      Ήταν τρομερό ότι ένας άνθρωπος της πόλης ως το μεδούλι αποφάσιζε να ζήσει δίπλα στη θάλασσα. Και δεν το λέω μεταφορικά. Έστησε την παράγκα του πάνω στην ακτογραμμή, ανάμεσα στη λίμνη της Ρότσα και στον ωκεανό. Δεν ξέρω αν γνωρίζετε την περιοχή. Είναι μια λωρίδα από ερημικές θίνες, εκτεθειμένες στους ανέμους και στις φουσκοθαλασσιές. Εκεί, προς την πλευρά της λίμνης, υπάρχουν μερικές καλύβες για τους ψαράδες της γαρίδας το Φεβρουάριο, όταν ανοίγει το ανάχωμα, και του γουρλομάτη τον υπόλοιπο χρόνο. Το αυτοκίνητο δε φτάνει πάντα ως εκεί. Συχνά η διαδρομή πρέπει να γίνει με κάρο γιατί οι θίνες μετακινούνται και καλύπτουν τον παραλιακό δρόμο. Υπάρχει κι ένας χωματόδρομος πιο πάνω, αλλά ακόμη κι από κει , για να φτάσεις στο σημείο όπου έστησε την παράγκα του, πρέπει να περπατήσεις διακόσια με τετρακόσια μέτρα πάνω στην άμμο. Με άλλα λόγια , πρόκειται για ένα μέρος στη μέση του πουθενά. Αν δεν είσαι και πολύ βέβαιος για το νόημα της ζωής σου και θες να δοκιμαστείς ή να ξεχάσεις ό,τι σε απασχολεί και να γίνεις άλλος άνθρωπος, είναι το ιδανικό μέρος. 

 

Περισσότερα...

Tag: Κατάτμηση της Αγοράς Εργασίας

Βιβλίο: Χρονικά του περιθωρίου

Τίτλος: Καβατόρε

Συγγραφέας:  Luis Sepulveda

Εκδόσεις: Opera  

Καβατόρε

Αυτή η ιστορία θα μπορούσε να είναι σύντομη, με τρεις αφηγηματικούς άξονες.

 

Ο πρώτος μιλά για έναν εικαστικό καλλιτέχνη, ένα γλύπτη, ο οποίος, στη γόνιμη μοναξιά του ατελιέ του, κοιτάζει ικανοποιημένος τη μακέτα του τελευταίου έρ­γου του, ενός έφιππου αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάν­δρου.

 

Ο δεύτερος έχει να κάνει μ' έναν κάτοικο της Πιετρα­σάντα, μιας πανέμορφης τοσκανικής πόλης, ο οποίος, με το που ξημερώνει, χωρίς άλλη βοήθεια πέρα απ' τα δυνα­τά του χέρια και τα γερά του πόδια, αρχίζει να σκαρφα­λώνει σαν γάτος πάνω στη λεία και κάθετη πλαγιά ενός βουνού: είναι ένας καβατόρε, ένας εργάτης στα λατομεία του μαρμάρου.

 

Ο τρίτος αναφέρεται σε μια κοπέλα που μένει στην ίδια πόλη. Είναι νέα, όμορφη, εύθραυστη, και μόνο η δύ­ναμη των χεριών της μπορεί να προδώσει το επάγγελμα που ασκεί, συνεχίζοντας μια παράδοση δέκα τουλάχι­στον γενεών: ασκεί το επάγγελμα του μαρμαρά, αν και θα 'πρεπε να την πω γλύπτρια, αφού τα επιδέξια χέρια της είναι αυτά που δίνουν σχήμα και αρμονία σε κάτι που αργότερα θα γίνει έργο τέχνης, με την υπογραφή ξα­κουστού καλλιτέχνη. Η επιδεξιότητά της ανταμείβεται με την εκτίμηση κάποιων γλυπτών, αλλά η πιο μεγάλη αναγνώριση φέρει το όνομα «ασβέστωσις των πνευμό­νων» ή φθίσις των μαρμαρογλύφων.

 

Περισσότερα...